İmsety, Hapy, Duamutef ve Qebehsenuef adını taşıyan bu dörtlü tanrı grubu, Antik Mısır’da ölüm ritüellerinin ve ölülerin ebedi korunmasının merkezinde yer alıyordu. Başlıca görevleri, mumyalama sırasında çıkarılan iç organları korumak için kullanılan kanopik kapları muhafaza etmekti: İmsety karaciğeri, Hapy akciğerleri, Duamutef mideyi ve Qebehsenuef bağırsakları korurdu. Her biri, dört yön ve ölümsüzlük için gerekli dört hayati unsurla (kalp, ba, ka ve mumya) ilişkilendirilirdi. Görünüş olarak İmsety tamamen insan formundayken, Hapy babun, Duamutef çakal ve Qebehsenuef şahin başına sahipti.

Mitolojik olarak bu dörtlü, öldürülen Osiris’in koruyucuları olarak ortaya çıktı. Piramit Metinleri’nde, kralın bedenini desteklemeleri ve büyük düşmanı Seth’e karşı savaşmaları için çağrılırlardı. Hatta gökyüzünü tutan dört sütunla özdeşleştirilirlerdi. Ölüler Kitabı’nda, ölen kişinin Osiris huzurunda yargılandığı sahnelerde hazır bulunurlar, böylece tüm ölüler için güçlü koruyucular olarak kabul edilirlerdi. Bu koruyucu işlev, onların dört büyük koruyucu tanrıça (İsis, Nephthys, Neith ve Serqet) ile eşleştirilmesini sağladı. Kanopik kapların tıkaçlarını oluşturan bu dört tanrının başları, ölen kişinin bedeninin hiçbir parçasının kaybolmamasını sağlamak, böylece Osiris’in bedeninin başına gelen felaketin tekrarlanmasını önlemek için bir güvenceydi. Bu roller, Horus’un Oğulları’nı Mısır’ın ölümden sonraki yaşam inancının en vazgeçilmez figürleri arasına sokmuştur.