Hathor (H. wt-h. r)

Hathor, kadınların doğurmasına, ölülerin yeniden doğmasına ve kozmosun yenilenmesine yardım eden altın tanrıçaydı. Bu karmaşık tanrı, yaratıcı güneş tanrısının hem annesi, hem eşi hem de kızı olarak işlev görebilirdi. Birçok küçük tanrıça, Hathor’un çelişkili iyi huylu ve yıkıcı yönlerinde “isimleri” olarak kabul edildi. En yaygın olarak, bir çift inek boynuzunun arasında kırmızı bir güneş diski takan güzel bir kadın olarak gösterilirdi.

Hathor’un adı, “Horus’un bölgesi (veya konağı)” anlamına gelir, bu da onu göksel şahinin asıl annesi yapabilir. Piramit Metinleri’nde, Horus’un bölgesi, ölen kralın gençleşeceği gökyüzünün özel bir bölümüydü. Yıldızların Hanımı olarak Hathor, gece gökyüzüyle ilişkilendirilirdi. Ra’nın Gözü olarak, güneş diski veya sabah ya da akşam yıldızı (Venüs) ile özdeşleştirilebilirdi. Greko-Romen Dönemi’ne gelindiğinde, Hathor bir ay tanrısı olarak onurlandırılırdı. Altın, gümüş, bakır, turkuaz, lacivert taşı ve fayans gibi gök cisimlerinin ışıltılı niteliklerini paylaşan tüm değerli metallerin, değerli taşların ve malzemelerin tanrıçasıydı.

Piramit Metinleri’nin 406. büyüsünde, Ra’nın Gözü (burada güneş diski), “Hathor’un boynuzlarının üzerinde”dir. Bu, güneş tanrısının göksel ineğin başında göklere kaldırılması mitine erken bir gönderme gibi görünmektedir. Genellikle Hathor’un ilkel bir formu olarak kabul edilen başka bir ilahi inek, Mehet-Weret, güneş tanrısını doğurmuş ve onu ilkel suların üzerine kaldırmıştı. Hathor, güneş çocuğunun ilk şafakta ortaya çıktığı ilkel lotus çiçeğinin alternatif imajıyla da özdeşleştirilebilirdi. Kendini yenileme yeteneğini kutlayan Nefertem, Ihy ve Harsomatus gibi tüm çocuk tanrıların “annesi” olarak tapınılabilirdi. Horus krallık için benzer bir işlevi yerine getirirdi ve Hathor genellikle bir papirüs çalılığının içinde genç Horus-kralı anne şefkatiyle koruyan bir inek olarak gösterilirdi. Yönetme gücü, Hathor’un sütüyle Horus’a geçerdi.

Güneş çocuğunu doğurarak Hathor, kendi annesi (veya büyükannesi) haline gelmiştir, çünkü o geleneksel olarak güneş tanrısının yetişkin formu olan Ra’nın Gözü olarak var olmuştur. Ra’nın Gözü, sık sık “babasını koruyan Ra’nın Kızı” olarak tanımlanırdı. Hathor’a “Milyonların Teknesi’nde En Önde Gelen” deniyordu, çünkü güneş teknesinin pruvasında durur ve kaos yılanı Apophis‘e karşı savunmasına liderlik ederdi. Ra, Gözün gözyaşlarından yaratılan insanların asi torunlarını cezalandırmak için Gözünü gönderdi. Vahşi aslan formundaki Göz, güzel ve zarif Hathor olarak göklere geri dönebilmesi için sarhoş edilmek zorunda kalmıştır.

Ra’yı terk edip Mısır’ın ötesindeki çöllerde kedi formunda yaşayan Uzak Tanrıça da Hathor olarak adlandırılabiliyordu. Bu özdeşleşme nispeten geç ortaya çıkmıştır, ancak Hathor uzun zamandır yabancı toprakların ve ürünlerinin tanrıçası olarak kabul edilmiştir. Uzak Tanrıça geri döndüğünde, seli de beraberinde getirirdi, ancak müzik, dans, ziyafet ve sarhoşlukla yatıştırılması gerekirdi. Bu, Hathor’un kültündeki vahşi, coşkulu unsurların efsanevi gerekçesiydi. Hathor, tüm ışıltılı güzelliğiyle tekrar ortaya çıktığında ve babasıyla güçlerini birleştirdiğinde, tüm yaratılışın sevinmesi uygun görülmüştü.

Hathor ve yaratıcının birleşimi, cinsel terimlerle veya daha soyut olarak, yaratıcının kendi aktif gücüyle birleşmesi olarak düşünülebilirdi. Hathor, Atum‘u boşalmaya iten eli ve ilahi “tohumun” kendisini kişileştiren tanrıçaydı. Dişi yaratıcı ilke olarak, tanrıların en baştan çıkarıcı ve çekici olanı olabilirdi. Doğasının bu erotik yönü, Hathor’u Mısır şiirindeki aşıkların hamisi yapmış ve Yunanlıların onu Afrodit ile özdeşleştirmesini haklı çıkarmıştır.

Horus ve Seth’in Çekişmeleri‘nde, güneş tanrısı Pre (Ra), babun tanrısı Babi tarafından hakarete uğradığında öfkelenir ve sırtüstü uzanır. Bu, yaratıcı güneş tanrısının, dünyanın sonu anlamına gelecek olan hareketsiz duruma geri döndüğünü ima eder. Güney Sycamore’un Hanımı Hathor, babası Pre’yi ziyaret eder ve ona cinsel organlarını gösterir. Pre hemen güler, kalkar ve maat‘ı (adaleti) yönetmeye geri döner. Hathor, güneş tanrısını kışkırtmış ve kötü ruh halini kovmuştur.

Yeraltı Dünyası Kitapları, Ra ve kızını daha az insani terimlerle sunar. Batı’nın Tanrıçası olarak Hathor, batan güneşi kollarını açarak karşılar. Hem tanrılar hem de insanlar için Hathor, ölümden yeni yaşama geçişi kolaylaştırmıştır. Bir kişinin ölüm zamanı ve şekli, Hathor’un yedi katlı bir formu tarafından belirlenirdi. Nekropol’ün Hanımı olarak, yeraltı dünyasının kapılarını o açardı. Bir ağaç tanrıçası olarak, yeni ölenleri gölge, hava, su ve yiyecekle canlandırırdı. Ölülerin ruhları, yedi Hathor ineğinin sütünden ebedi yaşamı alabilirdi.

Tabut Metinleri ve Ölüler Kitabı, ölülerin Hathor’un bir takipçisi olarak sonsuza dek yaşamasına yardımcı olacak büyüler içerir. Geç Dönem’e ait bir hikayede, Hathor yeraltı dünyasını yönetir ve yeryüzünde adaletsiz davrananları cezalandırmak için ortaya çıkar. Greko-Romen Dönemi’ne gelindiğinde, ahiretteki ölü kadınlar kendilerini Osiris yerine Hathor ile özdeşleştirirlerdi. Hathor, ancak İsis birçok özelliğini devraldıktan sonra Mısır tanrıçalarının en önemlisi olma yerini kaybetmiştir.