Geb

Geb, baş yeryüzü tanrısı ve gök tanrıçası Nut‘un eşiydi. Onlar, ilk ilahi çift olan Shu ve Tefnut‘un çocuklarıydı. Geb ve Nut, Heliopolis’in Ennead‘ını oluşturan dokuz tanrı grubunun üçüncü kuşağını oluşturuyordu. Yaratılışın erken aşamalarında, yeryüzü tanrısı ve gök tanrıçası tutkulu bir kucaklaşma içindeydi. Babaları Shu tarafından Geb ve Nut’un zorla ayrılması, Mısır mitolojisindeki en önemli kozmik olaylardan biriydi.

Geb neredeyse her zaman insan formunda gösterilirdi. Ten rengi, muhtemelen “Geb’in bedeninden çıkan” bitkileri simgelemek için yeşil boyanabilirdi. Canlıların “Geb’in sırtında süründüğü” söylenirdi. Bu yaşam formlarından hiçbiri, Shu, Geb ve Nut’u ayırıp aralarında hava ve ışığın var olmasını sağlayana kadar var olamazdı. Ayrıldıktan sonra Geb ve Nut, beş ilahi çocuğun ebeveynleri oldular: Osiris, Yaşlı Horus, Seth, İsis ve Nephthys. Bir gök tanrıçası olarak Nut, tüm gök cisimlerinin de annesi kabul edildiği için, Geb bazen güneş tanrısı Ra‘nın “babası” olarak da adlandırılırdı. Nut Kitabı‘nda, Geb’in Nut’un çocuklarını yeme alışkanlığından dehşete düştüğü söylenir. Güneş tanrısı tarafından azarlanır ve Nut’un davranışının ölüm ve yeniden doğuş döngüsünün gerekli bir parçası olduğunu açıklar.

Geb’in kendisinin ölüleri yuttuğu söylenirdi ve yeryüzünün altında yaşayan tehlikeli yılanlardan o sorumluydu. Diğer yer altı tanrıları gibi Geb de, yıkıcı depremlerden sorumlu, dehşet verici bir tanrı olabilirdi. “Toprağı yarmak” töreninin Geb’i onurlandırmak için yapıldığı söylenir, ancak kökeninde tehlikeli yeryüzü tanrısını bastırmak için bir ayin olabilir. Sadece MÖ dördüncü yüzyıla ait bir yazıtta bulunan bir mite göre, Geb ebeveynlerine karşı şiddetli bir isyan başlatır. Tahtı Shu’dan zorla alır ve Tefnut’u kraliçesi olmaya zorlar. Geb, Ra’nın ilahi kraliyet giysilerinin çoğunu üstlenir ancak güneş tanrısını ve tüm meşru hükümdarları koruyan ateşli yılan tarafından ısırılır.

Geb’in, atanan “tanrıların varisi” ve Büyük Ennead‘ın lideri olarak görülmesi daha yaygındı. O, dünya sakinlerinin şefi olarak kabul edilirdi. Mısır krallarının “Geb’in tahtında” oturduğu söylenirdi. Geb, genellikle rakip tanrılar Horus ve Seth arasındaki büyük anlaşmazlıkta ana yargıçtı. Geb, ölümden sonra ölülerin yargıcı olarak bu rolünü sürdürmüştür. “Ra’nın düşmanları” olmaktan suçlu bulunanlar, idam edilmek üzere “Geb’in kazıklarına” bağlanırdı. Osiris’in babası olarak Geb, ritüelistik olarak Osiris ile özdeşleştirilen tüm ölü kişilere babacan yardım sağlamak için çağrılabilirdi.