Evrenin düzenini kurduktan sonra yalnız kalan tanrı Atum, dünyasını canlılarla doldurmaya karar verir. Mısırlılar gibi yakın aile yapıları içinde yaşayan bir topluma göre Atum’un yalnızlığı

Osiris’in ölümü ve dirilişine dair ayrıntılı anlatı, Mısır’ın en önemli mitlerinden biri olsa da, tam biçimiyle yalnızca Ptolemaik Dönem’den itibaren korunmuştur. Daha erken dönemlere ait

Görünür tanrılar olan Geb ve Nut’un görünmeyen Şu ve Tefnut’tan doğması ve ardından gelen kavga, bildiğimiz dünyanın oluşmasına neden oldu: gökyüzü ile yeryüzü, atmosfer tarafından

Bütünlüğün efendisi Atum, son derece güçlü ve tehlikeli bir çift doğaya sahip bir varlıktır. Her şeyi yaratma yetisine sahiptir; ancak yaratımını tamamladığı anda, aynı zamanda

Heliopolis’te güneş tanrısına hizmet eden rahipler, dünyalarının nasıl başladığını biliyorlardı. Atum ve yaratılış tümseğine dair efsane, tek ve doğrudan bir anlatım olarak günümüze ulaşmamıştır. Ancak

Başlangıçta hiçbir şey yoktu, yalnızca Nun’un derin ve karanlık suları vardı. Ne kara vardı, ne gökyüzü. Ne tanrılar, ne insanlar, ne ışık ne de zaman…

Deniz Kavimleri, MÖ 13. ve 12. yüzyıllarda Akdeniz’in kuzey ve doğusunda yaşanan büyük tarımsal kıtlıkların tetiklediği geniş çaplı göç hareketleriyle ortaya çıkan bir grup etnik

Punt Krallığı, Eski Mısır’ın önemli ticaret ortaklarından biriydi ve Doğu Afrika’da bir yerde bulunuyordu. Mısırlılar, en azından 5. Hanedan’dan (MÖ 2494-2345) itibaren Punt’a keşif gezileri

Mısır’ın Orta ve Yeni Krallık dönemlerinde Nubia ve Suriye-Filistin bölgeleri üzerinde ekonomik kontrol sağladığı bilinmektedir. Ancak, bu bölgelerin tam anlamıyla siyasi veya sosyal olarak “sömürgeleştirildiği”

Tarih öncesi Nubia hakkındaki bilgilerimiz, 1960’larda Lake Nasser tarafından büyük ölçüde su altında kalmadan önce yapılan kurtarma kazıları sayesinde oldukça iyi belgelenmiştir. Aşolyen el baltası