Heka, yaratıcı bir güç olarak büyünün tanrısıydı.

Heh tanrıları, Shu‘nun gökyüzünü desteklemesine yardım eden alacakaranlık tanrılarıydı. Tek bir Heh tanrısı, hiyeroglif yazısında “milyonlarca yıl” veya “sonsuzluk” anlamına gelen bir semboldü.

Hatmehyt, kafasında bir yunus veya bir yayın balığı olan bir kadın olarak gösterilen, Delta bölgesine özgü bir tanrıçaydı.

Hathor, kadınların doğurmasına, ölülerin yeniden doğmasına ve kozmosun yenilenmesine yardım eden altın tanrıçaydı. Bu karmaşık tanrı, yaratıcı güneş tanrısının hem annesi, hem eşi hem de

Hapy, Nil’in taşmasının hayat veren gücünü somutlaştıran bir tanrı veya tanrılar grubuydu. Genellikle sarkan göğüslere ve mavi veya yeşil renkte bir cilde sahip, çok şişman

Yaratıcı tanrının dişil unsuru veya partneri olan ve genellikle İusaas veya Hathor Nebet-hetepet tanrıçalarıyla özdeşleştirilen varlığa, Atum’un Eli denirdi.

Geb, baş yeryüzü tanrısı ve gök tanrıçası Nut‘un eşiydi. Onlar, ilk ilahi çift olan Shu ve Tefnut‘un çocuklarıydı. Geb ve Nut, Heliopolis’in Ennead‘ını oluşturan dokuz

Birçok Mısır tanrısı, kedi ailesinden (Felidae) yırtıcı hayvanlarla temsil edilmiştir. Kuzey Afrika ve Yakın Doğu aslan türlerinin yanı sıra, Mısır’ın güneyinde leoparlar ve çitalar bulunuyordu.

Antik Mısır’da göz (irt) kelimesi, “yapmak” veya “hareket etmek” anlamına gelen bir kelimeye benziyordu. Bu nedenle, bir tanrının gözleri en müdahaleci haliyle ilahi güçle ilişkilendirilmiştir.