Tüm Yazılar

Horemakhet, göksel şahinin güneş formu olan ve “Ufuktaki Horus” anlamına gelen bir tanrıydı.

Mısırlılar, erkek suaygırından yıkıcı bir güç olarak korkardı, ancak dişi suaygırı, yavrularını şiddetle koruyan ve suyun hayat veren gücünün somutlaşmış hali olarak saygı görüyordu. Ipet

Heryshef, önemli bir kasaba olan Herakleopolis Magna‘nın (Hnes) yerel tanrısı olan bir koç tanrısıydı. Adı, “gölünün üzerinde olan” anlamına gelir. Erken dönemlerden itibaren Heryshef, nun‘dan

Heqet, kadınların doğurmasına ve ölülerin yeniden doğmasına yardım eden bir kurbağa tanrıçasıydı. Fildişi asalar üzerinde görülen bıçak taşıyan kurbağalar, muhtemelen Heqet’in kadınları ve çocukları koruma

Heka, yaratıcı bir güç olarak büyünün tanrısıydı.

Heh tanrıları, Shu‘nun gökyüzünü desteklemesine yardım eden alacakaranlık tanrılarıydı. Tek bir Heh tanrısı, hiyeroglif yazısında “milyonlarca yıl” veya “sonsuzluk” anlamına gelen bir semboldü.

Hatmehyt, kafasında bir yunus veya bir yayın balığı olan bir kadın olarak gösterilen, Delta bölgesine özgü bir tanrıçaydı.

Hathor, kadınların doğurmasına, ölülerin yeniden doğmasına ve kozmosun yenilenmesine yardım eden altın tanrıçaydı. Bu karmaşık tanrı, yaratıcı güneş tanrısının hem annesi, hem eşi hem de

Hapy, Nil’in taşmasının hayat veren gücünü somutlaştıran bir tanrı veya tanrılar grubuydu. Genellikle sarkan göğüslere ve mavi veya yeşil renkte bir cilde sahip, çok şişman

Yaratıcı tanrının dişil unsuru veya partneri olan ve genellikle İusaas veya Hathor Nebet-hetepet tanrıçalarıyla özdeşleştirilen varlığa, Atum’un Eli denirdi.